Na co dzień pracuję jako grafik komputerowy i projektuję dla moich klientów różne bardzo praktyczne rzeczy. Czasami jednak mam ochotę uciec od rzeczywistości i użyć programów graficznych w zupełnie inny sposób. Wtedy powstają moje mniej lub bardziej szalony fotomontaże z kotami.

Myślę, że jak się da, to trzeba sobie zawsze ułatwiać zadanie i łączyć zdjęcia, które już na wstępie są ze sobą kompatybilne – tzn. mają podobne oświetlenie, tło i kąt ustawienia elementów. Często fotografuję po kolei kilka rzeczy na moim ulubionym stole i na jednym tle (albo ścianie). Dodatkowo aparat umieszczam na statywie, aby wszystkie kadry były jak najbardziej do siebie zbliżone. Później w programie wystarczy trochę przetarć zamiast dokładnego wycinania i fotomontaż właściwie gotowy.

Oczywiście warto sobie najpierw zaplanować cały koncept i kompozycję… Prawie nigdy tego nie robię, ale wydaje się to dobry sposób – zarówno w kontekście tworzenia fotomontaży, jak i ogólnie życia. Ja często idę jednak na żywioł i chwytam po prostu to, co leży pod ręką np. książki, filiżanki i koty.

Co do kolorów – choć sama bardzo lubię mocne, to na początek odradzam. Najłatwiej pracuje się ze zdjęciami monochromatycznymi, które przy zestawieniu razem wymagają tylko niewielkiego dopasowania. Im więcej koloru, tym sytuacja się bardziej komplikuje.

Co jeszcze? Jakiś kawałek zdjęcia nie pasuje do reszty albo ma dziwny odblask/cień – zasłoń go innym elementem. Nie chce Ci się czegoś wycinać – umieść to na spodzie jako bazę i dopasuj do tego pozostałe części. Kot nie chce pozować – weź drugiego kota. Jeżeli na koniec coś nadal budzi wątpliwości, to dorzuć światełek albo złotego pyłu. Takie motywy od razu dodają klimatu i trochę rozpraszają odbiorcę. Podsumowując, jak nie wiesz, co zrobić, to spróbuj podejść do tego kreatywnie, uciekaj do jakiejś magicznej krainy i nie żałuj sobie efektów specjalnych.